زامبی های ایرانی

توی یک بانکی که چک های شرکت معمولا از آن است حساب باز کردم تا راحت تر باشم.

طبق عادت مالوف هم شروع کردم به جابجایی حساب و کتاب ها از طریق اینترنت و وقتی پرینت ها را چک کردم آه از نهادم برامد که 500 هزار تومان ناقابل اشتباه ریخته شده و من به علت عدم اشراف به صفحه و محیط جدید متوجه نشدم که نام فرد صاحب حساب متفاوت است.

جالب اینجاست که توی این چند روز با هرکس حرف می زنم می گوید که باید فاتحه این پول را بخوانم.

کمی دردم می آید.

نه فقط به خاطر پول که به خاطر ذهنیت بدی که نسبت بهم داریم.

یعنی تمام این آدم ها که به من می گویند باید از این پول بگذرم و طرف مقابل پول را پس نخواهد داد، خودشان اگر پول اشتباهی به حسابشان ریخته شود پس نمی دهند؟

یعنی ما اینقدر بهم بدبین هستیم؟

یعنی اینقدر بهم بی اعتماد هستیم؟

یعنی اینقدر گوشت هم را می خوریم و همدیگر را پاره می کنیم که ندیده و نشناخته حکم می دهیم که این پول از دست رفته است؟

از صبح شاید با 50 نفر در این مورد صحبت کردم و همه با پوزخندی اول می گویند ای بابا حواست کجا بود و بعد هم می گویند اگر بدهد...

نمی دانم که او کیست و چه کاره است.

فقط می دانم حساب متعلق به زنی در شعبه جیرفت است.

ولی قضاوت آدم ها سخت آزارم می دهد.

اینکه شک ندارند که این پول را نمی دهد.

چرا نباید بدهد؟

من بودم نمی دادم؟

شما بودید  پس نمی دادید؟

البته خیلی ها از پول باد آورده خوشحال می شوند.

کسانی که وجدان نداشته باشند و همان ها که دزدی های میلیاردی و ... را انجام می دهند.

این پانصد تومان هم پول حقوق کسی بود.

از جیب من می رود.

حقوق من است و مزد زحمات من.

بدهد حقی را ضایع نکرده و ندهد خودش می داند و وجدانش.

ولی چرا ما باید اینهمه بدبین باشیم نسبت به همدیگر.

نسبت به کسانی که نمی شناسیم؟

از صبح به هر کدام از بانک ها که رفتم بی دریغ کمک کردند.

پیش فرض ذهنیم این بود که متصدیان بانک مرا از سر خود باز خواهند کرد ولی هردویشان خوب و صبورانه کمکم کردند.

اما چرا همه فکر می کنند آن زن پول مرا پس نخواهد داد؟ واقعا زامبی شده ایم؟

/ 7 نظر / 35 بازدید
پرنسس

به نظر من که پس میدهد.نمی خواهم ادای ادم های خوش بین را دربیاورم.ولی مورد مشابه دیدم که میگویم

ماهی

من هم تجربه مواجه با آدمهای حریص و مال مردمخور رو داشتم ولی ترجیح میدم این جور وقتها تعمدا خوشبین باشم. حدود یک سال پیش کیف پولم و گم کردم . همه همکلاسیها از تجربه های بدشون گفتن و اینکه عمرا دوباره پیداش کنم. ولی علی رغم همه حرفها پیدا شد و من از خوشبینی خودم خوش به حالم شد.

به نظر من پس می دهد. من چهره يك زن زحمتكش را تصور می كنم. اگر فكر كند پول متعلق به بانك است، شايد ... اما اگر بداند پانصد تومان متعلق به فرد ديگری است، پس می دهد. مثل آن كارگری كه كيف پر از طلا را به صاحبش رساند. مثل من و شما و خيلی های ديگر و همان آدمهای بدبين.

مهناز

دوشب پیش که این پست رو دیدم نظر خاصی نداشتم چون هنوز با این مساله و مشابه اش آشنا نشده بودم اما امروز که از بانک بهم زنگ زدند و گفتند کارت عابر بانکم که پنج میلیون توش پول بوده رو تو دستگاه عابر بانک جاگذاشتم و برم تحویل بگیرم واقعا جا خوردم

مینا

یه بار این اتفاق برا ما افتاد. ما اصفهان، اون آقا که پول اشتباهی رفته بود براش مشهد و پولو پس داد در اسرع وقت! [لبخند]

روم نمیشه بگم!

پس میده پول حلال گم نمیشه مطمئن باش! تنها اتفاقی که ممکنه بیفته اینه که نمی دونسته که این پونصد تومن از کجاست و خرجش کرده باشه و الان نتونه پس بده ولی یه روووووزی بالاخره پس میده ان شاللله

شيراز

خدا رو شكر نتيجه: همه زامبی نشده اند.