تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

امروز تولد امام حسین است.

ساکت و بی سر و صدا.

امام حسینی که برای عزاداریش آنهمه غوغاست.

روزهای تولد روزهای خاص است.

گفته ام بارها که اعتقاد دارم روزهای تولد فرشتگان همراه مولود آن روز می شوند و به همین خاطر است که از او می خواهیم آرزو کند یا برایمان دعا کند.

روزهای تولد بزرگان اما گروهی از فرشتگان به زمین می آیند با خیر و برکت بسیار...

حال ظرف ما چقدر باشد برای دریافت این خیر برکت به خودمان بر می گردد.

می گویند امام حسین مظهر عشق است.

عشق و ایثار

کسی که تا لحظه اخر کوشید تا یکی دیگر را هم از کفر نجات دهد.

با تمام این غوغا های هرساله عاشورا کم می دانم از او

خیلی کم

این ضعف شناختی پاشنه آشیل من است.

راستش یکی از دلایلی که خیلی هم برای تقویتش اقدام نمی کنم اعتبار منابع است.

آنچنان راست و دروغ درهم پیچیده شده که تفکیکش کار هر کسی نیست و خود یک عمر می خواهد.

از او فقط به اندازه ده روز پایانی زندگیش می دانیم

انصاف نیست

زندگیش پربار تر از این ده روز است

تعاملش با خانواده

با برادرش به هنگام قبول صلحنامه

با همسرش

با فرزندانش

کسب و کارش

دوستانش

روزهایش

دعای عرفه را می خوانی و می بینی چه دقیق و ظریف همه چیز را می دیده و توجه داشته.

او 56 سال زندگی کرد ولی نمی دانم چرا همیشه در ذهن من مرد جوانی است.

بماند که هنوز راه زیادی دارم تا به او نزدیک شوم.

شاید یک سفر به کربلا لازم باشد، نمی دانم پذیرایم است یا نه.

فرشتگان امروز را دریابید حیف که ما تهرانی ها بهره کمتری می بریم.

۱۳٩۳/۳/۱۱ | ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir