تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

امشب را باید ثبت کنم ....

اولین شب در خانه جدید....

و من در هیاهوی زندگی و ادم ها ، کار و دوستان هنوز فرصتی برای فکر کردن به این تحول عظیم را نداشتم ...

چه باید بکنم ؟ نمی دانم ....

جای تعجب است که سال ها فکر می کردم روزی خانه ای برای خودم خواهم داشت و با چه ذوق و شوقی تدارک وسایلش را خواهم دید ... ولی این روزها تنها چیزی که در وجودم نیست ذوق و شوق است ... وسایل اولیه را از سر رفع تکلیف خریدم . برایم این یا آن فرق نمی کرد ...

شاید فکر می کنم سر فرصت با فراغت به خرید خواهم رفت و خانه را شکل خواهم داد...

خانه را مادر و خواهرم با ذوق وشوق چیده اند و من هنوز نرفته ام . عجله ای هم ندارم و حتی ذوقی ...

 قدر این موهبت را می دانم ولی دلیل اینهمه بی تفاوتی را نمی دانم ....

 

 

نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۱۸ساعت ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ توسط نظرات ()


Design By : Pichak