تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

یه مساله ای توی ذهنمه و هنوز جوابی نتونستم براش پیدا کنم. امیدوارم شما بتونین بم کمک کنین. یک زن خیلی راحت تر می تونه یک نفر رو برای خودش پیدا کنه تا یک مرد. و اصولا به زحمتی هم نیاز نداره. کافیه دیده بشه. بر خلاف مرد که هرچند هم اون مرد جذاب باشه، باید خیلی تلاش کنه تا بتونه یک نفر رو پیدا کنه. یک شاهدش هم پیشنهاد های بسیاریه که شما داشتی از طرف مردهای مختلف و ردشون کردی. با وجود این که سنتون بالاتر از سی هستش ( والبته به نظرم این سن، بالا نیست). حال سوالی که تو ذهنمه اینه که چه چیزی باعث میشه شما (و البته شما به عنوان یک دختر یا زن)، به این روابط تن ندین؟ و این که چرا همزمان با چندین نفر ارتباط برقرار نمی کنین در حالی که به راحتی می تونین؟ البته یک دلیل مهمش ترس از قضاوت شدن توسط جامعه و مردهاست که این قضیه حتی اینجا در غرب هم کمابیش هست. رابطه با آدمهای زیاد حس خوبی داره. تجربه های مختلف لذت خودش رو داره. اونم همزمان. اما واقعا چه چیزی باعث میشه این کار رو نکنین؟ البته خواهشا نگین که ادم بالغ دنبال یه رابطه پایداره و با یک نفره و این حرفا که اگه بلوغ اینه، شخصا خیلی وقته بلوغ رو گذروندم...

 

این نظر یکی از خوانندگان اینجاست که من اعتقاد دارم کاملا در اشتباه است ولی چون حال و حوصله توجیح و توضیح ندارم از شما خواهش می کنم نظرتان را بگوئید.

ناگفته نماند که ایشان خودشان در کامنت ها جوابتان را می دهد.

۱۳٩٢/٧/۱٩ | ٧:٠٤ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir