تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

به شدت نیاز به موسیقی دارم اما آهنگ های آرام مناسب حالم نیست و اشک ها را تشدید می کند و موسیقی های پر شر و شور را هم تاب نمی آورم.

کلاسیک ها و سنتی ها هم نوستالژی های خودشان را دارند.

....

برعکس پارسال که خانه نشستن برایم عذاب بود امسال اصلا دلم نمی خواهد از خانه بیرون بروم.

حوصله ترافیک و بوق ماشین ها را ندارم.

حوصله آدم ها را هم ندارم.

با یک سرعت لاکپشتی به کاره های عقب مانده ناخنک می زنم.

چند ورقی کتاب می خوانم، دستی به سر و گوش خانه می کشم، چند سطری می نویسم، نقشی می کشم .

لیست کارهای عقب مانده را نوشته ام.

برنامه ریزی های نافرجام مثل خوره به جانم افتاده اند.

ولی توانش را ندارم. زور که نیست.

مریضم باید خوب بشوم.

اینهمه زندگیم به بطالت گذشت این چند صباح هم روش...

از شنبه قرار است به شرکت جدید بروم.

اگر مساله پولش نبود درجا کنسل می کردم.

۱۳٩٢/٥/۳٠ | ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir