تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

تکنیک های مختلف نقاشی مثل مسیرها ی متفاوتی است که توی زندگی طی می کنی، شایدم برعکس...

وقتی با مداد رنگی کار می کنی ، کنترل همه چیز دست خودت است ، برای کوچکترین نقطه روی کاغذ تو تصمیم می گیری و هرجا خواستی قطع می کنی و هرجا خواستی پیش می روی ...

مداد رنگی ، اما، محدودیت های خاص خودش را دارد. رنگ های مدادرنگی را نمی توانی باهم مخلوط کنی. خیلی مانور رنگی نداری و مراقب نباشی یا کاغذ پاره می شود یا رنگ ها چرک و دیگر پاک کردن هم اثری ندارد.

مداد رنگی شاید بدترین تکنیک برای آدم های سلطه جویی مثل من باشد چرا که فکر می کنی می توانی مثل نقش های روی کاغذ زندگی را کنترل کنی و باورت می شود زندگی طبق خواسته توست...

رنگ روغن نیز شاید کمی شبیه مداد رنگی باشد و حتی بهتر می توانی کنترل رنگ ها را در دست بگیری و چون می توانی روی پالت رنگ ها را مخلوط کنی بومت اشتباه های رنگی کمتری را به خود می بیند و بدتر از ان اگر حرکت اشتباهی کردی یک لایه رنگ دیگر همه چیز را می پوشاند و خیلی راحت اشتباهات زیر لایه های رنگ مدفون می شوند.

رنگ روغن هم شیوه بدی است برای زندگی.

گاهی وقت ها قبل از اینکه رنگ زیری خشک شود ، برای انکه خرابکاری را بپوشانی روش رنگ می گذاری و بعد کارت ترک می خورد و به خاطر اشتباه قبلی حرکت درست بعدیت هم به فنا می رود.

زمانی که توی کار مرمت نقاشی بودم می دیدم که رنگ هایی که برای پوشاندن خطا ها استفاده شده اند چقدر سست و بی دوامند و اگر اشتباهت را با رنگ بپوشانی دیر یا زود لایه رویی فرو می ریزد و کل کار را خراب می کند.

باید اشتباه را پاک کرد و از نو کشید.

اما آبرنگ

به نظر من بهترین روش است برای نقاشی و زندگی...

تو تصمیم می گیری ولی این رنگ و رطوبت کاغذ است که عمل می کنند.

کنترلی روی نتیجه نداری

تو باید بهترین تصمیم را بگیری و زبان آب و رنگ و کاغذ را بدانی تا شاید نتیجه به تصور تو نزدیک باشد ولی باز هم نتیجه چیزی متفاوت است.

دمای هوا ، رطوبت محیط ، جنس کاغذ و .... عوامل زیادی هستند که نتیجه را شکل می دهند و تو فقط جزئی از عوامل دیگر هستی ...

ابرنگ یعنی شکل اصیل زندگی.

ابرنگ یعنی اطمینان و ایمان به دنیا و دیگران

ابرنگ یعنی واقعیت

۱۳٩۱/۱۱/٢٧ | ۱:۳٩ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir