تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

آمار وبلاگ 250 نفر را نشان می دهد و فقط 18 کامنت...

آمار اشتباه است؟

232 نفر هیچ وقت شاد نبوده اند؟

232 نفر تعریفی از شادی نداشته اند؟

حالا بگوییم مال دو روز است و 115 نفر.

و بد ترین حالت اینه که فکر کنی:

115 توی این دنیا هستند که فکر می کنی براشون اهمیت داری ولی مثل بقیه چند میلیار زمین این 115 نفر هم برای سو استفاده به نفع خودشون دور و برت می پلکند.

و من باز چشم هایم را می بندم و می گویم آمار اشتباه است.

صبر می کنم تا 100 نفر از شادی بگویند.

پی نوشت:

من 4 احتمال را مطرح کردم:
1- امار اشتباه
2- کسانی که شاد نبوده اند
3- کسانی که شادی را نمی شناسند
4- کسانی که اهمیتی به نویسنده وبلاگ نمی دهند


یکی نیامد بگه که این امارگیر معتبر نیست و یا این روزها اینقدر غم است که شادی از یادمان رفته ...
همه سعی کردند دفاع کنند از اینکه ما گلیم و بلبلیم و....

طبق نظریه های روانشناسی ادم ها به چیزی واکنش دفاعی می دهند که تو ناخوداگاه به عنوان واقعیت قبولش دارند. وقتی اینهمه حساسیت روی فرض 4 ایجاد می شود یعنی ....

این جواب تمام کامنت های خصوصی و غیر خصوصی بود.

شنیدن در مورد شادی آدم ها در این روزگار برایم نقش حیاتی و مهمی دارد و تاثیری عمیق روی انتخاب ها و مسیر زندگیم دارد.

من منتظر 100 نظر در مورد شادی می مانم.

۱۳٩۱/۱٠/۱٥ | ٩:۳۱ ‎ق.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir