تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

مطلبی در خصوص فرهنگ ایتالیا می خواندم. نوشته بود مردم ایتالیا سالهاست که تحت سلطه حکومت های فاسد و رانت خوار هستند و همین فشار باعث شده که مردم ایتالیا اعتماد خود را از دست بدهند و به هیچ چیز جز احساس خود اطمینان نکنند.

مردم ایتالیا به مقامات دولتی ، ارگان ها و سازمان ها اعتماد ندارند ولی به هنرمندان خود اعتماد دارند چون هنرمندان با حس سرو کار دارند و جوهره ناب انسانی را در قالب آثارهنری بروز می دهند.

آشپز ایتالیایی، خیاط ایتالیایی، موسیقیدان و نقاش ایتالیایی، مجسمه سازان و هنرپیشه های تئاتر ایتالیا همه و همه کسانی هستند که در کشورشان مورد اطمینان هستند و مردم به سادگی به آنها اعتماد می کنند و به همین خاطر هرچه از یک طرف در فشار باشند بازهم آثارشان بازتاب راستی و صداقت انسانی است.

سالهاست که ایران هم به این درد دچار شده با این تفاوت که آشپز ایرانی ، خیاط ایرانی و .... همه و همه کم از سران ندارند و مردم عادی روشی دیگر را پیش گرفته اند. و بقیه هنرمندان نیز به جای جاری سازی اعتماد، سر درگریبان فروبرده و حرکتی خاموش دارند.

زندگی گیاهی شاید بهترین توصیف زندگی امروزه ماست.

آبی باشد و خاکی...

نوری و هوایی...

نباشد هم خشک می شویم و می میریم.

به همین سادگی

 

۱۳٩۱/۱٠/۱٢ | ۱٢:٤٤ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir