تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

دنیا دار قرار نیست...

سال هاست که این جمله سر لوحه زندگی ام است و سعی می کنم باورش کنم.

گاهی که یادم می رود زندگانی چنان سرکشی می کند و تمام بساط را بهم می ریزد که یادم می آید نباید دل بست و درجا زد.

و باز مدتی که می گذرد دنبال قرار و سکون می گردم.

ولی من آدم یک جا ماندن نیستم.

آدم ماندن و ریشه دواندن...

طبع من تا زمانی یکجا ماندن را تاب می اورد که چیزی برای آموختن باشد و به محض آنکه درجا زدن شروع شود ، فاسد و بیمار می شود.

امسال اما انگار تمام زمین و زمان دست به دست هم دادند تا باز هم به من ثابت کنند دنیا دار قرار نیست.

هر بار که برنامه ای ریختم و سعی کردم نظم را وارد زندگیم کنم همه چیز به طرزی شگرف بهم می ریخت و برنامه هایم نقش بر آب می شد.

حال من مانده ام و دنیای مبهم پیش رو

۱۳٩۱/٩/٧ | ٧:٤٤ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir