تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

خانه را که با دقت مرتب می کنم گوشه کنارش چیزهایی توجهم را جلب می کند که مدت ها ندیده بودمشان...

این دفعه متوجه شدم 3تا تقویم دارم .

دوتا رومیزی و یکی دیواری..

تقویم دیواری از فروردین تا حالا ورق نخورده ...

یعنی از زمانی که به دیوار زده ام تا حالا نگاهش نکردم.

یکی از تقویم های رومیزی خرداد را نشان می دهد و دیگری دیماه را...

در خانه ام ساعت ندارم.

گاهی می گویم کاش به جای تمام این شمعدان های ریز و درشت کادویی یکی ساعت می آورد.

اما شاید ساعت هم به سرنوشت تقویم ها دچار می شد.

در این خانه انگار با زمان بیگانه ام.

پ.ن: مشکل خانه نیست. زمان مفهومش را برایم از دست داده است.

۱۳٩۱/٧/٢٢ | ٢:٠٦ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir