تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

یکی از نکات خوبی که شغلم دارد ، حضور در مجامعی است که انسان های بزرگی را در آنها ملاقات می کنم.

دیدن کارآفرینان و مدیرانی که سالها برای این کشور زحمت کشیده اند و توانسته اند صنعت این مرز و بوم را هرچند ناچیز از افتادن ورطه نابودی حفظ کنند.

گرچه شاید کارشان قطره ای در دریا باشد و آب در کویر ریختن ولی حضورشان باعث می شود دلگرم شوم.

یکشنبه یکی از این روزهای خوب بود.

دیدن آدم های زحمتکش و ثابت قدمی که از راه تلاش توانسته اند پیشرفت کنند و نهالی را به ثمر برسانند.

آدمهای مانند آقای زینی لایکو و یا آقای پایداری میهن و  مهین دخت سرلتی یا خیلی از آدم هایی که در برهه ای از زمان تصمیم به ساختن گرفتند و جلو رفتند...

این افراد از نظر من اولیای خدا هستند.

۱۳٩٤/۳/٥ | ٦:٢٩ ‎ق.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir