تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

رزومه های رسیده را ورق می زنم.

بعضی ها شگفت انگیزند و بیشتر تاسف برانگیز

متولد 65 است.

تمام سوابق کاری اش مدیر بوده یا هیات مدیره...

حالا چرا برای این شرکت و این پست رزومه فرستاده!! خدا داند!

و این از نظر من یعنی این آدم هیچ وقت درست کار نکرده و یا اینکه فقط مدعی است و نمی شود با او کار کرد حداقل در سیستم ماتریسی این شرکت...

دیگری رزومه ای چندین صفحه ای فرستاده پر از تالیفات.

شادم می شوم از اینهمه بار و ثمره...

ولی بعد از صفحه اول دچار خشم می شوم.

پاورپوینت های دانشگاهیش را هم جزو تالیفاتش به حساب آورده و یا گزارش هایی که برای رئیس و شرکت سابقش نوشته...

باز خدا را شکر که اشاره کرده پاورپوینت و نه مقاله.

....

زمان مصاحبه می رسد.

خود پروسه ای انرژی بر است.

بعد از صحبت های اولیه اولین جمله ام این است که اگر برای پول کار می کنید اینجا مناسب شما نیست ولی اگر برای لذت بردن از کار و رشد کار می کنید، فضای خوبی است و از او می خواهم تا با توجه با شرایط با خودش صادق باشد و انگیزه اش را از کارکردن پیدا کند.

خیلی چیزها هست که نمی توانم توی جلسه مصاحبه توضیح دهم.

خوشبختانه ارزش های این شرکت و اعتقادات من به نوعی هم راستا هستند گرچه شاید در نگاه اول احمقانه و بی معنی باشد.

این شرکت دنبال کارمند نمی گردد، و تفکر کارمندی 8 تا 5 بعد از ظهر را قبول ندارد و بیشتر برای کارمندانش دنبال فضایی برای رشد و ازادی عمل است و دستشان باز است تا خودشان برنامه های خود را اجرا کنند.

و اگر کسی بخواهد در سیستم هرمی و خط تولیدی باشد اینجا دوام نمی آورد

مهم انجام کار به بهترین وجه است و نه سرهم بندی و از سر باز کنی/

چون به نوعی کار مال خودت است و در سود و زیانش شریک خواهی بود.

و خوب بحث مالی هم هست.

حداقل حقوق را می دهد برای رفت و آمد.

ولی در واقع فضایی می دهد برای اجرای برنامه های شخصی در راستای اهداف شرکت.

.

من هم معتقدم کار را باید برای کار کرد و نه برای پول.

قبلا هم نوشته بودم.

بمیری و بمانی روزی مقسوم است و کم و زیادش از جای دیگر است.

فقط باید درست زندگی و کار کنی.

منهم معتقدم باید با وجدان و متعهد کار کرد.

صفر تا صد مراحل کار را دید  و برای هر احتمالی راهکاری در نظر داشت و نه اینکه با کوچترین مشکل توقف کرد.

ده دقیقه کار مفید کارمندی در روز برای کشوری مثل ما با این منابع عظیم احمقانه است.

نشستن و حرف زدن و انتقاد کردن از سیستم وقتی خودمان در جایگاه خودمان درست عمل نمی کنیم احمقانه تر

ادعا داشتن ها نیز دمار از روزگار کسب و کار این جامعه کنده است.

کنفرانس پشت کنفرانس با هزینه های سرسام آور برگزار می شود و پر است از شرکت کنندگان ادارات دولتی

محتوای ارائه شده در کنفرانس در حد تحقیق دانشگاهی!!

تازه توسط سخنران خارجی !

وحشتناک است .

وحشتناک

 

۱۳٩۳/٩/۸ | ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir