تجرد بعد از سی سالگی

دل نوشت های یک دختر سی و چند ساله

پورتال ها در بعضی از آیین ها به معنی دروازه هایی هستند که تو را از فضایی به فضایی متفاوت می برند، دروازه هایی که باگذر از آنها وارد دنیایی جدید و متفاوتی می شوی و دنیای قبلی را بالکل فراموش می کنی ، حضور بعضی از آدم ها هم همین نقش را در زندگی من بازی می کنند، آدم های بزرگ و خاصی که حتی چند دقیقه همصحبتی و یا یک در آغوش کشیدن ساده شان تو را از زندگی روزمره جدا می کند و به دنیایی می برد که یادت می آید که کی بودی و کجا داشتی می رفتی. آدم هایی که حضورشان توی زندگی باعث می شود قطار زندگیت دوباره روی ریل بیفتد و در مسیر قرار بگیری. و وقتی کنارشان هستی و حتی از آنها جدا می شوی زندگی قبلیت مثل یک لباس کثیف و کهنه بنظر می آید و دلت می خواهد سریع عوضش کنی. حیف که روز به روز نقش این آدم ها در زندگی هایمان کمرنگتر می شود و روز به روز توفیق حضورشان را بیشتر از دست می دهیم. امشب دوباره بعد از ماه ها که از رمضان گذشته بود دوباره زندگیم لطیف و معطر شد.
۱۳٩۳/٧/٢٤ | ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ | | نظرات () |

www . night Skin . ir